wracam

Po 3miesięcznej przerwie postanowiłam jednak wznowić działalność blogową. Możecie sobie nie komentować, jak wam się tak bardzo nie chce, a co tam (choć komenty nadal mile widziane^_^).
Za to większość starych postów została ukryta, więc nie poczytacie sobie, co się ciekawego działo w zeszłym roku, prócz Japonii oczywiście.
A i jeszcze zmieniłam trochę kolorystykę, lepiej jest?

Była u mnie wczoraj moja współlokatorka z zeszłego roku. Jak mi smuto, że już razem nie mieszkamy T_T Robiłyśmy sushi ^o^ Wyszło pysznie oczywiście. Potem siedziałyśmy i plotkowałyśmy godzinami, i jeszcze zrobiłam jej lekcję japońskiej popkultury (heh, no nie wiem, dlaczego to się zawsze tak kończy, że rozmowa schodzi na Japonię i jej dziwactwa, zaraz potem na skośnookie ciacha, i tak się toczy... ^_^;) Powiedziałam jej, że będzie impreza j-rockowa robiona przez dziołszki z mojej grupy i że musi przyjść. A że wykazała nawet nieco zainteresowania (hehe, to był taktyczny błąd z jej strony), to musiałam jej zaprezentować w czym rzecz i uo co loto z tym całym j-rockiem ^_____^ W związku z czym zaprezentowałam jej moją skromną kolekcję teledysków, głównie visual-kei'owych. (A kurcze, byłam święcie przekonana, że mam gdzieś tą PV z ciachami w babskich kimonach >_< przynieś mi ktoś, お願い).
Jak już byłyśmy przy PVkach, to postanowiłam jej jeszcze JE pokazać, żeby miała pełen przegląd ciach. (i na przykład okazało się, że jeszcze z zeszłego roku pamięta klip z Akanishim kręcącym bioderkami; ha! nauka nie poszła w las!) A skończyłyśmy na kawałku nowej dramy Kamechana i podziwianiu jego fryzury^^

Poza tym, to miałam wczoraj okropny dzień, nic mi się nie udawało, niczego nie mogłam znaleźć, nic do głowy nie wchodziło, wszystko się rozsypywało, wylewało, psuło i co tam jeszcze. Okazało się, że nie mam w mieszkaniu ani jednego ostrego noża i nawet nie miałyśmy czym tego sushi kroić, bo wszystko się rwało i gniotło (dodam, że sushi nie jest czymś, co w normalnych warunkach jakoś specjalnie trudno by się kroiło). W końcu Karolina się wzięła za to krojenie, bo ja już zupełnie straciłam cierpliwość, i nie wiem jak tego dokonała, ale dokonała. Chyba siłą woli....

Rozlałam sok na moją klawiaturę. Najpierw działała, ale już nie działa. Rozkręciłam ją oczywiście i wyczyściłam ile mogłam, ale nic to nie dało.
Niektórzy sądza, że 2 kompy to przesada, ale ja nie wiem, co bym teraz poczęła bez mojego zakrzaczonego notebooka.
A jeszcze potrzeba matką wynalazku: udało i się podpiąć net do notebooka- coś co nie udało się od grudnia, kiedy to pojechałam do domu i zmieniłam ustawienia sieci tak, żeby działał mi tam net i już potem tu nigdy nie działał. A tak wytężyłam całą moją znajomość krzaków, a głównie katakany (^_~), nazmieniałam coś w dżapańskich ustawieniach i voila! Net jest^^
Teraz z kolei nie działa mi sieć z moim stacjonarnym kompem (która dotychczas działała bez zarzutu), ale nie można mieć wszystkiego.

Są wyniki mombu. Nie zdałam. Co mnie szokuje, to że zdały to 4 osoby od nas, i to 2 dziołszki z 5 roku, semapai, która już była w Japonii rok na innym stypendium, i jeden kolega ode mnie z grupy. Tak słabego roku z mombu to jeszcze nie było. Jestem więc w lekkim szoku. A poza tym to sam exam był naprawdę znacznie trudniejszy od tych z lat poprzednich, i na przyładw zeszłym roku napisałam więcej znaków niż w tym. Nie wiem, skąd oni wzięli te tegoroczne krzaki, na pewno nie z podręczników. A w ogóle: testy z lat 1999-2001 miały15 stron, testy 2006-1007 20 stron, test tegoroczny: 23 strony CZAS: BEZ ZMIAN 120 min. Poszaleli Ci skośnoocy, tyle powiem, o!